Plante

Appelkoos Saratov-robyn: 'n vonds vir die middelband

Appelkoos Saratov-robyn is een van die nuwe variëteite wat gekenmerk word deur 'n groot jaarlikse gewas. Die variëteit word gekenmerk deur 'n verhoogde weerstand teen siektes en 'n baie hoë rypweerstand, waardeur dit in amateur-tuine sowel as in groot landbou-ondernemings geplant word.

Graadbeskrywing

Appelkoosvariëteit Saratov-robyn is bedoel vir verbouing in die suide van die land en in Sentraal-Rusland. Dit is ontwikkel en gepatenteer deur die Saratov-teler A. M. Golubev. Die "ouers" van die baster is die elite vorme van Beauty en Farao. Die belangrikste werkarea van die teler is die verbouing van variëteite wat bedoel is vir verbouing in streke met 'n veranderende klimaat. Die variëteit is in 2012 gepubliseer en word beskerm deur die patent vir seleksieprestasie nr. 7843 van 29 April 2015. Volgens artikel 1415 van die Civil Code of the Russian Federation, "'n Patent vir 'n keuringsprestasie bevestig die prioriteit van 'n keuringsprestasie, outeurskap en die eksklusiewe reg op 'n keuringsprestasie."

Volgens die huidige gegewens toon die Saratov-robyn natuurlik die hoogste opbrengs in die gebiede van die Midde- en Neder-Volga. Data van ander plekke is nog steeds skaars, wat redelik natuurlik is, en ons kan sê dat die variëteit nog getoets word vir die verhouding tot verskillende klimaatstoestande.

Die Saratov-robyn behoort tot die middel-vroeë variëteit: die rypheid van die vrug kom in die middel van Julie voor. Die vrugte is redelik groot: ongeveer 40 g, het 'n baie goeie smaak en 'n heerlike voorkoms. Die maksimum geregistreerde gewig van een vrug is 66,7 g. Op die stadium van volle volwassenheid stem die appelkose se kleur ooreen met die naam: die hoofkleur is oranje-robyn, baie versadig. Inteendeel, dit is so: 'n groot robynrooi vlek wat oor die meeste vrugte versprei, word na bewering op die oranje vel toegedien.

Die kleur van die vrug strook met die naam: die robynvlek beslaan die grootste deel van die gebied

Die pulp is sag, helder oranje, nie baie sappig nie, soet, met die aroma wat inherent is aan baie appelkoosvariëteite. Professionele proeërs se smaak word geskat op 4.4-4.5 punte. Die klip is klein (gemiddelde gewig 1 g), maklik van die pulp geskei. Die kern bevat spore van bitterheid. Weerstand teen krake, selfs in hoë vogtigheid, is goed, duursaamheid en vervoerbaarheid vir medium vroeë rasse is redelik hoog. Vrugte kan tot twee maande in 'n yskas of kelder gestoor word, by 'n temperatuur van ongeveer +5 ° C.

Universele verskeidenheid: geskik vir vars verbruik, vir droging en vir alle soorte kulinêre verwerking. Vrugte is eenjarig, vanaf een boom in optimale klimaatstoestande en met behoorlike sorg, lewer die opbrengste 120 kg.

Sterk groeiende bome, met 'n ronde kroon, groei tot 4-5 m, word nie aanbeveel vir klein somerhuise nie. Soos ander variëteite, benodig hulle 'n goeie gebied en vrugvrugte 'n gebied wat vry is van ander plantasies: meer as wat die kroonprojeksie nodig het. Die variëteit het 'n baie hoë rypweerstand: meerjarige hout is bestand teen ryp tot -42 oorC, en vrugteknoppies tot -36 oorC. Die stam se weerstand teen verhitting word verhoog: die boom is tot middel Februarie nie bang vir ontdooi van die winter nie, aangesien die variëteit 'n lang periode van diep slaap het. Saratov-robyn is bekend vir sy hoë weerstand teen verskillende swamsiektes (moniliose, vrugtevrot, ens.).

Die robyn van Saratov groei in die vorm van 'n groot boom, wat deur die eienaars van klein tuine oorweeg moet word

Die verskeidenheid word gekenmerk deur die skepper en entoesiaste wat dit op hul webwerwe as onpretensieus getoets het.

Vir gewaarborgde bestuiwing beveel die uitvinder variëteite uit sy versameling aan - Dessert Golubev en Lakomka, en vir die meer noordelike streke - Triumph Northern en Zhigulevsky-aandenkings.

Die variëteit is bedoel vir gebruik in verskillende tuine in die middel- en suidelike sones van Rusland.

Plant appelkoosvariëteite Saratov robyn: stap-vir-stap-aanwysings

Om klaargemaakte appelkooszaailinge Saratov-robyn te koop, is nie moeilik nie, ondanks die feit dat hierdie variëteit nogal jonk is. Op die minste is aanbiedings te koop vol webblaaie en papierpublikasies. Saailinge word veral aanhoudend aangebied met 'n geslote wortelstelsel, in houers. Natuurlik kos hulle meer, maar hulle kan feitlik die hele jaar geplant word. Dit is maklik om die entstof wat êrens verkry word op 'n veilige plek deur die handvatsel te maak. U kan dit plant in die kroon van 'n bestaande rypbestande appelkoosboom of in die stam van pruime, dorings, kersie-pruime. Die planttegniek verskil nie van die plant van bome van ander appelkoosvariëteite nie.

Saratov-robyn reageer normaalweg op enige soort grond, maar groei, soos enige ander appelkoos, beter op ligte, asemhalende grond met 'n neutrale of effens alkaliese reaksie. Swaar kleigrond kan reggestel word deur sand, turf, kalk en humus by te voeg, asook die jaarlikse toevoeging van houtas.

As u 'n plek kies vir die plant van 'n appelkoosboom, moet u verstaan ​​dat dit minstens 30 jaar sal groei.

Die tydsberekening van die aanplant van saailinge met 'n oop wortelstelsel hang af van die klimaat van die omgewing. In die suide, met dieselfde sukses, kan u dit in die lente en herfs plant, as die sapvloei nog nie begin het nie en die knoppe nog nie wakker geword het nie. Aangesien die Saratov-robyn 'n verskeidenheid waardevoller is in die middel van Rusland (en die Saratov-klimaat lyk meer soos die Moskou-streek as die Astrakhan), sal ons net so 'n opsie oorweeg. Hier is die herfsaanplanting baie riskant: 'n saailing wat nog nie heeltemal in die winter wortel geskiet het nie, kan vries en doodgaan. In die middelste baan moet geplant word slegs in die lente en nogal vroeg totdat die knoppe wakker is. In die meeste gebiede val daar net een of twee weke op die laaste dekade van April, terwyl die bome nog slaap, en u kan reeds met die land werk. U kan probeer om appelkoos te plant in die herfs, einde September of begin Oktober, maar die risiko vir so 'n aanplanting is baie groot.

Ons sal dus die hoofstadiums wat verband hou met die behoorlike aanplanting van die appelkoos Saratov-robyn oorweeg, en glo dat ons in die gebied van riskante boerdery met 'n onstabiele klimaat is. Die vordering sal na verwagting soos volg wees:

  1. Kies 'n plek op die webwerf. Dit word gedoen in die herfs van die voorafgaande seisoen. Saratov robyn sal oor 'n paar jaar groei in die vorm van 'n kragtige boom wat die nabygeleë ruimte verberg. Byna niks kan langs hom geplant word nie, wat ook in ag geneem moet word. Daarbenewens moet u, na goeie bestuiwing, langs ten minste nog een boom plant wat aanbeveel word deur die skrywer van die variëteit, en dit na 3-4 meter plant. Maar die appelkoos moet maksimaal verlig word deur die son se strale en beskerm word teen die wind, veral die noorde. Daarom is die beste plek om te vind waar daar beskerming teen die wind is: 'n huis of 'n leë heining. Kies in geen geval 'n plek waar koue lug ophoop of daar stagnasie van water is nie.

    Dit is wenslik dat die appelkoos deur geboue of 'n heining teen die wind beskerm word

  2. Grawe 'n landing gat. Ook terug in die herfs. 'N Groot put is nodig: met afmetings van nie minder nie as 70 cm in diepte en dieselfde in deursnee. Terselfdertyd plaas ons die boonste, vrugbare laag grond in een stapel, en die onderste, onproduktief, in 'n ander: dan haal ons dit uit die gebied of versprei ons langs die spore.

    Om 'n plantgat te grawe, is fisies die moeilikste wanneer u 'n appelkoos plant

  3. Ons plaas dreinering onderaan die put. Vir kleigrond is dreinering verpligtend: 10-15 sentimeter gruis, riviersand, gebreekte baksteen, ens. Op sanderige gronde - omgekeerd: dit is beter om klei op die bodem van die put, met 'n laag van tot 15 cm, te sit tydens die besproeiing.

    In die geval van swaar grond, dreinering wat na die bodem van die plantkuil gegiet word, sal die appelkooswortels beskerm word teen verrottende water.

  4. Kook 'n voedsame mengsel. Die grond wat uit die boonste lae van die put verwyder word, moet deeglik met kunsmis gemeng word. Die belangrikste kunsmis op hierdie oomblik is organies: humus, kompos. Ons neem dit baie: emmers 5. Van die minerale kunsmisstowwe is die mees geskikte, byvoorbeeld azofoska, wat die belangrikste voedingstowwe in 'n gebalanseerde verhouding bevat. Ongeveer 500 g komplekse kunsmis moet eweredig in die opgegrawe grond versprei word. As die grond op die terrein baie suur is, voeg 'n halwe emmer met gekalk of kalk by die mengsel. En moenie die mees omgewingsvriendelike kunsmis vergeet nie - houtas. Haar appelkoos het baie nodig, en gooi dan minstens vier liter. Nadat ons aan die slaap geraak het, vertrek ons ​​na die winter.

    Houtas is die beste verskaffer van kalium vir appelkoos: daar is baie daarvan, maar word geleidelik vrygestel

  5. Die lente het aangebreek, ons koop 'n saailing. As ons 'n appelkoosplantjie aanskaf, fokus ons op die wortels daarvan. Die belangrikste wortels wat direk van die stam af kom, moet minstens drie wees: elasties, nie te droog nie. Lewendige veselagtige klein wortels moet hulle in groot hoeveelhede agterlaat. Die debatteerbare vraag is hoe oud moet die saailing wees: 1, 2 of 3? Enige opsies is moontlik: tweejariges en goed ontwikkelde eenjariges is makliker om wortel te skiet, driejariges is moeiliker, maar as hulle suksesvol geplant word, kry ons die eerste oes vinniger.

    Die belangrikste ding in die saailing is sy wortels: gesond en vertak

  6. Die saailing voorberei vir plant. Die wortels van die saaiboerdery wat na die terrein gebring word, moet gedip word in 'n prater gemaak van koeimis en klei (ongeveer 1: 2), gemeng in water totdat die vloeibare suurroom konsekwent is. As dit nie daar is nie, plaas ons die wortels in die water, waar hulle sal lê totdat die plant geplant is, sal dit versadig wees met vog.

    Nadat die wortels in 'n fyn klei en mulleien gedoop is, is dit makliker om saailinge te laat wortel

  7. Ry in 'n telling. Dit is nodig om 'n sterk kol (metaalpyp, lang wapening, ens.) In die put vas te hamer. Dit moet byna 'n meter na buite uitsteek. Daarnaas moet u 'n saailing plaas: direk op 'n horisontale oppervlak, sonder om 'n gat te grawe! Dit is 'n belangrike kenmerk van appelkoosplanting wat die plant van hierdie boom onderskei van die meeste ander: dit word meestal op 'n draai geplant.

    Soms ry hulle selfs nie een nie, maar 2-3 sterk, vir sterk fiksasie

  8. Ons raak wortels aan die slaap en bou 'n heuwel. Dit is natuurlik die moeite werd om saam te werk. 'N Mens hou 'n saailing vas, plaas dit op 'n horisontale oppervlak en versprei die wortels sodat hulle 'n' geen spanning'-posisie inneem. Die tweede gooi geleidelik vrugbare grond op die wortels (sonder kunsmis!). Deur die grond te kondenseer, is dit nodig om seker te maak dat 'n klein heuwel gevorm word. As gevolg van die heuwel bo sy top moet die wortelnek wees. Dit is beter as dit met 2-3 sentimeter hoër is, maar dit is onmoontlik dat die wortelhals ondergronds is.

    Die diagram toon duidelik hoe die saailing op 'n kunsmatige heuwel moet lyk

  9. Ons bind 'n boompie. Nadat ons die draai gereël het, neem ons 'n sterk tou en bind die stam losweg aan die gedrewe figuur agt.

    Agt bindings is betroubaar en nie traumaties vir die saailing nie

  10. Ons maak 'n kant. Aanvanklik moet aangeplante appelkose baie drink totdat kragtige wortels groei. Daarom, nie ver van die stam af nie, rondom die omtrek van die draai, konstrueer ons 'n soort rol sodat die water nie die heuwel verlaat tydens besproeiing nie. Die heuwel kan oorgetrek word met gras of gesaai word waarop gras gesny moet word soos dit groei.

    Die doel van die sy is om besproeiingswater vas te hou, sodat dit in die winter vernietig moet word en weer in die lente gebou moet word

  11. Giet die saailing nat. Sorg dat ons versigtig, sonder om die bopunt van die heuwel weg te was, verskeie emmers water rondom die stam inbring. In die eerste jaar is dit nodig om stelselmatig te water: die grond moet nie vir 'n enkele dag uitdroog nie. Na elke natmaak moet die heuwel losgemaak word sodat daar voldoende suurstof by die wortels uitkom.

    Moenie die heuwel verdof as u natmaak nie

  12. Ons sny die saailing af. Alles is hier eenvoudig. Die eerste snoei is verkort. Die taak daarvan is dat swak wortels die eerste keer die krag het om die saailing te voed. In die geval van 'n jaarlikse saailing (takkie sonder takke), moet u dit net met 'n derde verkort. As u 'n tweejarige plant, moet u die saailing ernstiger sny. Ons kies die twee kragtigste takke, geleë, indien moontlik, teenoor mekaar, maar op verskillende hoogtes. Ons verkort hulle met die helfte. Die res word "op die ring" uitgekap. Moenie vergeet om alle afdelings met tuinsoorte te bedek nie.

    Die teeltskema wys dat dit in die eerste paar jaar redelik eenvoudig is

Kenmerke van verbouing en sorgsaamheid

Die belangrikste maatreëls vir die versorging van appelkoosvariëteite Saratov robyn verskil nie van dié van die meeste ander soorte appelkose nie. Dit is matige besproeiing, tydige toediening, die vernietiging van onkruid, bespuiting van siektes en skadelike insekte, witwassende stamme en skelettakke vir die winter.

Water

Wat die gieter betref, is dit veral nodig tydens vrugte. Dit is waar dat jong bome wat nog nie die wortelstelsel gekweek het nie, gereeld in die eerste 2-3 jaar moet natgemaak word, maar nie voor versuip nie.

Volwasse appelkose, as die somer nie uiters droog blyk te wees nie, is die grootste deel van die groeiseisoen baie goed in staat om water vir hulself te vind.

In droë streke is water nodig, dit word ongeveer een keer per maand uitgevoer, met voldoende water, maar sodat dit nie rondom die stam stagneer nie. Ideaal gesproke moet dit natuurlik warm, staande water wees, maar in uiterste gevalle is gereelde water uit 'n slang slegs geskik as die water nie uit 'n artisiese put kom nie: dit is gewoonlik te koud.

Top aantrek

Appelkoos benodig stelselmatige bolaag In die lente is die beste opsie vloeibare borde met oplossings van mulleïne en voëldruppels, wat as 'n eerste benadering vervang kan word met ureum en kaliumnitraat. In Junie is die blare van die boonste blad goed - bespuit boomblare met oplossings van komplekse kunsmisstowwe. Vanaf die middel van die somer moet stikstofbevattende oplossings deur fosfor-kalium vervang word, en dit dra by tot die vorming van vrugtige eierstokke. Na die oes is die beste opsie om 'n halwe emmer houtas om die boom te strooi en dit met 'n skopgraaf of skoffel te begrawe. Een keer elke paar jaar in die lente of laat herfs word klein gate naby die boom opgegrawe en 1-2 emmers mis of kompos daarin geplaas.

Snoei

Appelkose is geneig tot oormatige groei van die kroon, wat tot oormatige verdikking lei. Saratov-robyn is geen uitsondering nie, dit benodig gereelde vorming en snoei teen sanitêre-anti-veroudering. In die proses om sy kroon te vorm, moet 'n natuurlike afgeronde vorm vir die variëteit gegee word. Ongeveer die heel eerste snoei in die lewe van 'n appelkoos is genoem in die gedeelte wat aan die plant daarvan gewy is. In die volgende paar jaar word tot 6-7 skelettakke op die appelkoosboom gevorm waarop tweede-orde vurke vorm.

In die lente en herfs word bome soos 'n appelboom of 'n peer gesnoei. Appelkoos moet in die somer gesny word. Dun die verdikte dele van die kroon in die lente uit, knip swak en nie-oorwinterde takke uit. Vrugtakke ouer as drie jaar word ook gesny: die opbrengs daarop sal reeds swak wees. Die Saratov-robyn verloor amper geen oortollige vrugte nie, en die takke kan nie die gewig van die gewas weerstaan ​​nie en dit breek. Daarom sal dit selfs na snoei nodig wees om die aantal vrugte wat vasgemaak moet word, noukeurig te monitor en die skelettakke te ondersteun. Die lem snoei moet 'n maand voor die aanvang van die vegetatiewe periode uitgevoer word, wanneer ryp nie sal terugkeer nie, maar die sapvloei nog nie begin het nie. Danksy hierdie snoei word die kroon maklik toeganklik vir sonlig en redelike ventilasie.

In die somer kan die dunner operasie herhaal word, maar slegs as daar genoeg vog is (van reën of natmaak), kan dit met een derde verkort en te jong lote word te kragtig.Indien nodig, kan u 'n deel van die ekstra vrugte of heeltemal ekstra takke verwyder. Die snoei van die somer is voordelig vir appelkoos: blomknoppe ontwikkel beter by nuwe lote. Snoei in die somer word in die eerste dekade van Junie uitgevoer. Daarna word die vrugte groter en word dit soeter.

In die herfs is dit nodig om swak en siek lote te verwyder, wat groot dele met tuinvariëteite bedek. Ervare tuiniers gedurende die herfs snoei verkort die meeste jong takke met 1/3 van die lengte, wat slegs 6-7 knoppe op het. Appelkoos snoei moet gereeld uitgevoer word, in die afwesigheid daarvan, word die bome met vrugtrekwensie bedreig. Die verwydering van oortollige takke verjong appelkoos, verhoog die produktiwiteit en weerstand teen siektes. Snoei in die herfs word middel Oktober uitgevoer.

Video: Formatiewe snoei van appelkoosboom

Winter voorbereidings

Die voorbereiding van 'n boom vir oorwintering bestaan ​​uit die skoonmaak van alle plantreste daar rondom, die grawe van 'n boomstomp, bespuiting met insekdodende preparate. Die robyn van Saratov slaap in volwassenheid sonder enige skuiling, maar dit is die moeite werd om jong boomstompe vir die winter met spar takke te verplig en bo-op met nie-geweefde materiaal te draai. Geskille tussen tuiniers word veroorsaak deur die opgaar van boomstamme van jong bome met aarde. Aan die een kant is dit 'n goeie opwarmingsprosedure. Maar aan die ander kant sal die winterdooie in hierdie geval die wortelnek nog pynliker tref, en die veroudering daarvan vir die appelkoos is baie erger as ryp.

Om die beskerming teen hase en muise te hê, moet die onderste takke en stam van jong appelkose met duursame materiale bedek word, en ook hier is die stekelrige takke van ongeëwenaarde takke. Met die koms van die lente, voordat die sapvloei begin, word appelkoosstingels met kalk gebleik, maar so 'n prosedure moet selfs vroeër, indien moontlik, uitgevoer word: die gevaarlikste son skyn alreeds in Maart op bome.

Siektes en plae, die belangrikste soorte en oplossings vir probleme

Saratov-robyn is redelik bestand teen groot siektes, maar periodieke behandeling met 'n voorkomende doel moet uitgevoer word. Boonop kan oormatige vergieting van vrugte teen die agtergrond van 'n voldoende hoeveelheid water dui op die behoefte aan chemikalieë: beurtkrag kan die gevolg wees van besmetting met grys vrugtevrot wat nog nie volledig gemanifesteer het nie.

Een van die duidelike voordele van die Saratov Ruby-verskeidenheid is die weerstand teen swamsiektes. Moniliose, vrugtevrot en kleasterosporiosis val dit baie selde aan, wat help om die hoeveelheid bespuitings met plaagdoders te verminder.

Die volgende word veral onderskei tussen die belangrikste plae van appelkose:

  1. Pruimmot: woon hoofsaaklik in die suidelike helfte van die Europese deel van die land. Een rusie vernietig verskeie vrugte.
  2. Vrugte mot: ontwikkel op dieselfde manier as appelmot, maar jong ruspes leef openlik. Tydens die bevalling is die kokonne nie dig geleë soos in 'n appelmot nie, maar lukraak een vir een.
  3. Pruim afgedroogde plantluise, benewens pruime, beïnvloed appelkoos-, perske- en kersiepruim. Plantluise word onder in die blare geplaas, gewoonlik in verskillende lae, en beskadigde blare krul nie.

Die belangrikste siektes wat appelkoos beïnvloed:

  1. Steenvrugte-koekkomikose beïnvloed hoofsaaklik kers, veral in die westelike streke van die land, maar ook pruim, kersiepruim, appelkoos en ander steenvrugte. In Junie verskyn klein pers ronde kolle op die blare. As hulle groter word, smelt hulle saam en kry hulle 'n onreëlmatige vorm. Geaffekteerde blare val af, die vrugte droog uit.
  2. Clusterosporiosis, of gatagtige blare, word by alle steenvrugte aangetref, maar dit raak veral appelkose en perskes. Al die bome se bogrondse dele word beïnvloed. Op die blare manifesteer die siekte in die vorm van afgeronde ligbruin kolle met 'n rooierige rand, eers baie klein en dan groter. Blare word asof deurgeskiet. Met 'n ernstige nederlaag val hulle voortydig. Rooierige kolle met donkerder rande vorm op die lote. Gom staan ​​uit die krake. Met 'n ernstige nederlaag sterf die lote af. Geaffekteerde knoppe sterf, en die blomme verkrummel.
  3. Met moniliose, die bas wat oorgroei met liggrys blom, word die blare en takke donkerder en droog uit, die boom se opbrengs daal skerp: slegs sommige vrugte ryp, maar die meeste kraak, verrot en droog nog groen uit.

Vir die kort tydjie dat die Saratov-robyn sy plek in die tuine verower het, is die algoritme van die voorkomende bespuiting reeds uitgewerk. By die bepaling van die spesifieke verwerkingstyd vir bome, moet die klimaat van die streek en die huidige weer in ag geneem word. Daarbenewens moet u let op die toestand van 'n spesifieke boom. Die eerste verpligte verwerking word in die vroeë lente uitgevoer, die laaste - in die herfs, onmiddellik na die einde van die blaarval.

Gedurende die lente-behandeling, voordat die knoppe begin blom, is kopersulfaat of Bordeaux-vloeistof die gewildste, wat baie effektief is teen siektes soos moniliose, spotting, kokomikose en kleasteriosporiose. Terselfdertyd word die loop en kroon met 'n ureumoplossing gespuit. Parallel met die voorkomende behandeling in die vroeë lente, is dit nuttig om appelkoos te spuit met een van die middels wat die immuniteit verhoog (byvoorbeeld Zircon).

Bordeauxvloeistof is steeds een van die gewildste en relatief onskadelike chemikalieë vir die tuin.

Voor blom, word voorkomende bespuiting vanaf oorwinterde parasiete en blaarvretende insekte met Kinmix en kolloïdale swaelpreparate gedoen. Die volgende behandeling word tydens blom of onmiddellik daarna uitgevoer: gekombineerde mengsels of die middel Ridomil word aanbeveel.

Tydens die groei en rypwording van vrugte word appelkose behandel met Horus- en swaelpreparate van poeieragtige meeldou en kokcommycosis. Maar geen bewerking word later as 2-3 weke voor oes toegelaat nie! Nadat die blare val, word die bome met ureum gespuit.

Graadresensies

Ondanks die nuwigheid in die Saratov-robynvariëteit, het daar al baie tuiniersbeoordelings oor hierdie appelkoos opgehoop.

Groot verskeidenheid vir my toestande. Geland in Voronezh. Een van die min soorte wat perfek gedroog het sonder 'n wenk van verrotting. Die smaak is baie hoog (Golubev is baie krities hiervoor). Grootte (gewig) 40-50 gr. Kleur is net 'n bom !!! U kan niks soos hierdie vir my sone vind nie. Ek het vier elite-basters van Golubev.

Mistieke 69

//forum.vinograd.info/showthread.php?t=11023

My Saratov-robyn is nog nie ryp nie. Een wurm appelkoos het onryp geraak, maar reeds eetbaar. Selfs dit smaak goed, die been is klein en plat.

"Nikola"

//forum.prihoz.ru/viewtopic.php?t=7076&start=330

Hoe om te sê, die smaak is soet, effens suur, effens geurig, spesifiek, ietwat soortgelyk aan vye perske, anders as ons smaak (ons s'n het 'n meer appelkoos smaak en reuk), die vleis is sag. aan die begin van die rypwording, 'n bietjie rubber, 1-2 dae tuis versag, ryp word, die vel is nie diger fluweel as ons s'n nie, dit kou soos iets, dit kou, die pulp is sappig, vlesig, donker oranje-rooierig. Tuis word die geoes vrugte nie lank gebêre nie, hulle word volwasse. 'N Deel van die vrugte is in die yskas gesit vir die eksperiment. Ek dink dit is nie geskik vir droë, so sappige vleis nie. Die been kan maklik wegbly, 'n bietjie aan die een kant van die been, en as dit verwyder word, bly dit 'n bietjie vleis.

"Radik M."

//forum.prihoz.ru/viewtopic.php?t=7076&start=315

Video: teler oor sy appelkoos

Appelkoos Saratov-robyn het, ondanks sy jeug, reeds die harte van talle aanhangers uit amateur-tuiniers en -boere gewen. Dit word gewaardeer vir sy rypbestandheid, die pragtige voorkoms en bemarkbaarheid van vrugte, en hul uitstekende smaak.