Gewasproduksie

Blomme meerjariges vir verbouing in Siberië

Somer inwoners in Siberië groei meestal eenjariges, vrees dat meerjarige plante nie in sulke moeilike omstandighede sal oorleef nie. Maar danksy die pogings van telers het dit moontlik geword om hul blombeddings te diversifiseer en aan te vul met winterharde blomme, wat goed geduld word vir die winter in die grond. Vandag in die artikel sal ons die helderste en interessantste name en foto's oorweeg. meerjarige blomme om te gee, geskik vir die toestande van Siberië.

krisant


Die mees aangepas vir die klimaat van Siberië - Koreaanse chrysant. Dit het reguit, dikwels vertakte stamme, wat 'n hoogte van ongeveer 120 cm bereik. Daar is beide mediumgroeiende en lae-groeiende rasse. Die blare is geskeur, het verskeie ongelyke rande, die kleur is liggroen. Soms kan die oppervlak van die blare vaag wees. Die bloeiwyse in die vorm van 'n mandjie kan eenvoudig, semi-dubbel en terry wees. Die chrysant het baie lang smal kroonblare wat in verskeie rye groei. In die middel van die blom is daar kort buisblare. Die mandjie deursnee is ongeveer 2 cm. Lae-groeiende rasse is gewild in die vorming van lewende grense, goed gekombineer in komposisies met ander plante.

  • "Cheburashka" (helder lila);
  • "Verre Ooste" (pienk);
  • "Josephine" (karmine).
Kies oop, sonnige gebiede, effens verhef. Vogtigheid sal lei tot die feit dat die plante in die winter gaan sterf, en die gebrek aan beligting lei tot vervorming van die groen deel. Hulle is lief vir los en deurlaatbare grond wat ryk is aan organiese materiaal. Gieter word uitsluitlik onder die bos uitgevoer, vog moet nie op die blare val nie, stagnante water by die wortels is onaanvaarbaar. Chrysanten in Siberië word gesny vir die winter, wat nie meer as 10 cm stamme laat nie, bedek met 'n laag sneeu oor die bedekkingsmateriaal.

Weet jy? Die Japannese waardeer die chrysant op die staatsvlak: die beeld is op die munte en die embleem van die land. Die Orde van die Chrysant is een van die hoogste toekennings, die geel chrysant is teenwoordig op die keiser seël.

krisant "Josephine"

Kamer (slaapgras)

Pulsatilla vulgaris - Lente meerjarige blom wat 'n afname in temperatuur tot 20 ° C kan weerstaan, wat nie ongewoon vir Siberië is nie. Ongelukkig is die plant op die punt van uitsterwing, sy naam word in die Rooi Boek gelys.

Die meerjarige groei tot 35 cm, van die basis van die reguit vlekagtige stingel, die roset van smal, draadagtige blare, ook dig bedek met vesel, blomme. Dit is opmerklik dat die blare en bloeiwyses byna gelyktydig voorkom. Enkele bloeiwyses op 'n lang peduncle, omring deur stippels. Ses-petal knoppies in die vorm van 'n wye klok, volle oop blom in deursnee tot 10 cm. Afhangende van die verskeidenheid, kan die kleure anders wees:

  • "Mevr. Van der Elst" (sagte pienk);
  • Rodde Klokke (helder bordeaux);
  • "White Swen" (wit).
Die belangrikste voorwaardes vir groei:

  • goeie beligting;
  • gedreineerde, vrugbare grond met 'n neutrale reaksie;
  • Die gebrek aan naby die oppervlak van grondwater - die ideaal sou 'n plek op 'n helling wees.
Na die herfsaanplanting moet die kamer bedek wees met enige materiaal (byvoorbeeld spruittakke), dan winters dit sonder skuiling.

Rugkamer "Rodde Klokke"

Kandyk Siberies

Lente plant tot 25 cm in hoogte, dun, rooierige stam by die basis wrap wat lang blare grootword. Die kleur van die blare is donkergroen met chaotiese wit vlekke. Die stam dra net een bloeiwyse. Die ses kroonblare van die oopknop word sterk gebuig terug na die stam, wat die stigma van die pistil en witgeel meeldrade blootstel. Die kleur van die blare is gevarieerd:

  • "White Fang" - blomme is groot, wit;
  • "Zoya" - helder pienk blomme;
  • "Olga" - ligte pienk blomme;
  • "Mountain Shoria" - pers blomme.

Plant kandyk moontlik in die lente, hy is nie bang om terug te keer nie, selfs bloeiende blomme sterf nie by -50 ° C nie. In die skuiling vir die winter hoef nie.

Dit is belangrik! Om die grond om die plant te plant of te reinig, moet baie versigtig gedoen word: Kandyk-gloeilampe is baie broos en naby die oppervlak geleë.

Kandyk Siberiese "Altai Snow"

Rudbeckia

Rudbeckia het 'n lang dun steel, dikwels nie vertak nie, bedek met 'n hopie wat een bloeiwyse dra. Die blare is groter in die onderste deel van die stam - daar vorm hulle 'n uitlaat, hoër op kort blare is sessiel eensaam. Die blaar is verleng, met gladde rande en 'n ligte streep in die middel. Die bloeiwyses is gevorm in die vorm van groot mandjies met 'n deursnee van tot 15 cm. Die kroonblare wat langs die rand loop, is lang riet, in die middel is 'n kort buis. Skakerings van blomme kan beide helder, sonnig en pers-donker wees. Dit blom in die somer en in die herfs.

  • Goudstroom (geel met 'n donker middel);
  • "Cherry Brandy" (fluweel donker pers);
  • "Gloriosa Daisy" (blare is donkerbruin in die middel en goue aan die rand).
Rudbeckia, ten spyte van die liefde van sonnige gebiede, verdra nie droogte nie, Daarom moet water op tyd gedoen word, maar in matige dosisse. Die grond is nie veeleisend nie, en groei op leem. Hoë variëteite moet gebonde wees aan 'n ondersteuning: hulle het te brose stamme. Om dieselfde rede moet die landingsplek gedek word van konsepte. Dit reageer die beste op minerale bemestingstowwe. Rudbeckia, behalwe vir snoei, is bedek met groen blare oor 'n goeie laag gemotste kompos.

Rudbeckia "Cherry Brandy"

hyacinten

Hyacint - bolvormige lente plant, groei tot 40 cm in hoogte. Op 'n silindriese, dik, kort stingel-peduncle word 'n helder, fluweer klits met baie blomme gevorm. Van die basis van die stam in 'n sirkel groei digte, langwerpige pyle van die blare. Hyacint blomme is klein, gewoonlik ses-blomblare. Kroonblare smal, geboë of gedraai, eenvoudig of terry, afhangende van die verskeidenheid. Die kleure van die bloeiwyses is uiteenlopend: wit, romerig, geel; alle skakerings van blou, pienk en lila; rooi, bordeaux en pers.

Die mees interessante variëteite:

  • "Ametist" (lila, pienk);
  • "Anne Marie" (pienk);
  • "Geel Hammer" (geel);
  • "Yang Bos" (rooi).
Hyacintes kan in die lente geplant word, maar slegs met volle vertroue in die afwesigheid van rypvrye. Herfsaanplanting van hiasintes benodig nie skuiling nie, indien dit betyds uitgevoer word - September, die eerste dekade van Oktober. In die geval van laat landing moet bedek word met 'n bedekkingsmateriaal van sneeu en koue.

Dit is belangrik! Die volgende jaar is die situasie meer ingewikkeld met volwasse hiasintes: dit word aanbeveel om sy gloeilampe te grawe om bloeiende blom te verseker, en ook om die degenerasie van die variëteit te voorkom.

Hyacinth "Yellow Hammer"

Muscari

Tuin meerjarige blomme Muscari verwys na familie lelie. Die naam verenig meer as sestig spesies versprei in Europa, Siberië, Noord-Amerika en Asië. Kort, net tot 20 cm, 'n monster met 'n reguit stam en basale blare. Die blare is smal en lank, wys aan die einde, sappig, groen. Bloeiwyse digte, verlengde kegel, wit of blou skakerings. Blomme hang af van die verskeidenheid in April-Mei vanaf 10 tot 25 dae.

  • "Blue Spike" met blou terryblomme;
  • "Alba" - wit blomme;
  • "White Magic" - wit.
Muscari word verbou in sonnige gebiede, op vrugbare en los grond. Na blom lyk droë bosse slordig, sodat hulle beide droë bloeiwyses en blare verwyder. Bolle oorwinter onder sneeu.

Muscari "Blue Spyk"

muur peper

Sedum, of Sedum, behoort aan grondbedekkings, waarvoor ontwerpers daarvan hou. Basies, hulle kruip of dwerg bosse, alhoewel daar hoog is. Sedum het klein maar digte blare, blinkgroen of met 'n tikkie. Bloeiwyses word versamel in digte hemisfere, bestaande uit klein blomme met vyf tot ses blomblare. Die saad is helderkleurig: dit kan wit, geel, pienk en magenta, blou en lila wees.

  • Sig prominent (wit, lila, pienk, rooi);
  • Sedum Eversa (pienk);
  • Sedum wit.
Meerjarige steenkool is meer as 'n geskikte blom vir verbouing in Siberië; 'n pretensieuse plant is letterlik alles. Hy hoef nie nat te word nie, onderhewig aan gereelde reënval. Die samestelling van die grond kan enige, die enigste ding wees wat dit wenslik is om swaar gronde met klippies te verdun. Die plant benodig slegs kunsmis in die toestande van 'n sterk hitte en droogte.

Sight prominent "Donkerrooi"

Phlox

Phloxes is blink blomme van Siberië en verdien 'n beskrywing, met kleurvolle foto's en variëteitname. Dit is lang plante op 'n dun vertakte stam (behalwe kruipende spesies), met blink groen blare, van verlengde vorm. Phloxes kan enige samestelling in 'n blombedding of in rotstuine versier; hulle kan dien as 'n grens of 'n blomtuin tapyt. 'N Blombedding met veelkleurige plante lyk helder en oorspronklik: dan hoef hulle nie met ander blomme aangevul te word nie. Phlox het 'n lang bloeiperiode, daar is rasse wat bloei tot herfs, ons beskou die spesies wat bloei in die lente:

  • Kruipende flox (skakerings van pienk en lila);
  • Kanadese flox (skakerings van blou);
  • Phlox subulate (wit, pienk, blou, lila).

Plantluise word in die herfs uitgevoer, sodat die blomme tyd het om wortels te wortel voor die begin van erge ryp. Hierdie plante is lief vir die son, maar nie direkte strale nie, effens verspreide lig. Blomme het matige, maar gereelde water nodig, maar almal verdra nie stilstaande vog in die wortelstelsel nie, dus let op die ligging van grondwater by plant. Voorkeur word gegee aan gedreineerde, voedingstowwe met 'n neutrale reaksie. Top dressing komplekse minerale is wenslik, maar nie organies nie. Loosening word versigtig gedoen, om die wortels nie te beskadig nie, kan die oppervlak rondom die stamme bedek word met deklaag op warm dae. Hibernate sonder skuiling.

Jong, anjer, aster, tiemie, klokkie, jascolk, stonecrop, edelweiss, salie (salvia), geykhera en jarrow, asook floxes, liggewende meerjarige plante wat in beddens sal voel onder konstante blootstelling aan direkte sonlig.

Phlox-Kanadese

doronicum

Doronicum het 'n reguit, enkel of effens vertakte stam, groei van 30 cm tot 'n meter in hoogte, daar is dwergies. Die kleur van die blare en stamme is liggroen, die vorm van die blare is hartvormig of net rond, met 'n kort blare. Alle vorme van doronicum bloei met geel blomme: van suurlemoensap tot oranje. Die blomme is groot, met baie dun riet lobbe op die rand en buisvormige in die middel.

  • "Lente Skoonheid" (Terry, geel);
  • "Goue Dwerg" (dwerg);
  • "Little Leo" (ligte geel).
Droogtebestande blom, hou nie van modulasies nie. Doronicum het 'n oppervlakkige wortelstelsel, dus is dit nodig om die grond uit onkruide versigtig te los en te onkruid. Om dieselfde rede, vir die winter, moet die wortels bedek word met 'n laag turf en 'n hoop sneeu na die val.

Doronikum "Kolomme"

clematis

Clematis het meer as drie honderd spesies, want streke met 'n harde klimaat is geteel clematis brandende. Hierdie verskeidenheid is 'n langlewer, ondersteun dit, en dit sal dit omhels, sowel in breedte as in lengte. Clematis kan tot vyftien jaar op een plek bly. Hierdie spesie blom pragtig in klein, delikate blomme, sterretjies. Litaue het donkergroen rankplante, nie groot, ovaalvormig nie, met 'n skerp punt en 'n sentrale ader. Die plant blomme van vroeg Julie tot Augustus (ingesluit), twee variëteite van Klematis steek is bekend, albei blomme is sneeu wit:

  • "See Skuim";
  • Klein wit.

Clematis brand slegte blomme in die skaduwee, so die plot vir hom moet sonnig wees. Hierdie plant is nie net 'n meerjarige, clematis - langlewer, 'n plek vir dit moet goed deurdink word. Hy benodig ondersteuning en hellingstingels in warm weer. Top dressings gematig, gereeld natgemaak, ook gematig. Clematis hoef nie skuiling vir die winter te hê nie, aangesien dit lae temperature perfek duld.

Kleinblomde Clematis

asters

Kom ons uitvind watter blomme om te plant by 'n dacha in Siberië, watter voorwaardes om te verseker dat hulle die somer bloei. Die foto hieronder toon voorbeelde van blombeddings. Asters Meerjarige - Lang plante wat groei of nie vertak nie. Die stingel van die plant is regop, dun, maar sterk. Die blare is afwisselend, met 'n kronkelende rand, met smal en lang blare, liggroen van kleur. Asters word verteenwoordig deur 'n verskeidenheid kleure en vorms: daar is blomme eenvoudig en terry, met naaldagtige blomblare. Die kleur is wit, alle skakerings van pienk, rooi, geel en blou. Asters word gekenmerk deur lang blom, kan die tuin tot laat herfs versier. Bloeiende variëteite in die herfs:

  • "Beechwood Rivel" (donker maroen);
  • "Dick Ballard" (lila);
  • "Mount Everest" (sneeu wit);
  • "Blou Donau" (blou).
Astra word geplant in 'n sonnige, oop area, beskerm teen die wind. Die grond moet belemmer word, voedsaam en lig, met 'n neutrale reaksie - anders moet dolomietmeel bygevoeg word. Dit reageer goed op aanvullings met gebalanseerde minerale komplekse. Gieter benodig gereeld sonder waterlogging.

Dit is belangrik! Die snyprosedure vir winterplante word uitgevoer voor die aanvang van die eerste ryp. Dan boomstompe deklaag, wat die risoom bedek.

Astra "Blue Donau"

lelie

Nie alle soorte blomme is geskik vir Siberiese tuine nie - die meeste winterharde bastervariëteite, afgelei van Asiatiese lelie. Dit is plante met 'n reguit, dun stam, digtige blad, wat verskeie voetstukke vorm. Sommige rasse vorm tot twintig bloeiwyses op een stam. Die blare is smal, lank, dig en glansend bo-op. Die hoogte van die stam wissel van 30 cm tot 1,5 meter. Lelies het 'n groot verskeidenheid kleure, hulle kan monochromaties wees en verskeie kleure kombineer, byvoorbeeld:

  • "Londen" (suurlemoen geel met donker kolle aan die basis van die blare);
  • "Lollipop" (maroen);
  • "Amerika" (pers).
Asiatiese lelie geplant vroeg in die herfs, op 'n sonnige windlose plot. Om die plante te water, word uitsluitlik onder die wortel uitgevoer, met toebehore moet nie oordoen word nie, anders sal die winterweerstand ondervra word. Vir hoë rasse benodig u noodwendig ondersteuning. In die winter word die stingels en blare afgesny, en die lelies word bedek met groen blare.

Weet jy? Volgens die antieke Griekse mite het lelie uit druppels Hera se borsmelk verskyn. Terwyl die klein Hercules gevoed word, val baie druppels melk op die grond en verander dit in pragtige sneeuwit blomme met 'n helder geur.

Lily America "

Astilba

Astilba groei soos 'n struik, dit het reguit sterk stamme met digte blare. Planthoogte van 15 cm tot 2 meter. Die blare is donkergroen, helder, met 'n kronkelende rand. Op die stingel gedurende die blomperiode word verskeie blomstingels gevorm, wat paniek- of piramidale, hangende bloeiwyses dra. Die blomtyd is verskillend in alle spesies, maar die duur is dieselfde - tot 35 dae.

  • "Pumila" (lila);
  • "Perskebloesem" (ligpienk);
  • "Granaat" (pers-granaat).
Astilba hou nie van die son nie: Dit verbrand delikate bloeiwyses, so dit word in die skaduwee geplant, dit kan onder die bome of groot struike wees. Sy reageer goed op organiese dressing en gereelde water. In die winter sonder neerslag moet skuiling.

Astilba "Granaatjie"

Anemoon (anemoon)

Anemone - kruidagtige plant, vorm 'n laagte, tot 35 cm, maar wyd, tot 'n halwe meter in deursnee, bos. Dun bruinagtige stamme vorm dik blare rosette langs die hele lengte. Die blare is liggroen, verleng met 'n gesnyde rand. Die kleur kan wit, pienk en sy skakerings wees, blou, blou, rooi.

  • Die Admiral (Crimson);
  • "Pink Star" (pienk);
  • "Blou Skakerings" (blou).
Alle spesies en variëteite kombineer dieselfde groeitoestande: diffundeerde lig, vog-deurlaatbare en vrugbare grond, snoei van gedroogde pitte met sade. In die winter is anemone bedek met 'n sneeu laag.

Anemone "Blue Shades"

Meerjariges vir Siberië - Dis net 'n uitvind, want die winterplante is minder veeleisend om te sorg as die sagte jaarlikse blomme. En die rasse, afgelei van die klimaatstrekke van die Siberiese winter, is meestal soortgelyk in terme van sorg en groeitoestande. Vandag is die keuse van blomme redelik groot, en jy kan rasse met verskillende bloeiperiode plant, wat jou blomtuin met 'n aanhoudende geur gee.